Overdenking

Jezus nam de twaalf apart en zei tegen hen: “We zijn nu op weg naar Jeruzalem, en alles wat door de profeten over de Mensenzoon geschreven is zal daar plaatsvinden. Want Hij zal worden uitgeleverd aan de heidenen en worden bespot en mishandeld en bespuwd. En nadat Hij is gegeseld, zal Hij worden gedood, maar op de derde dag zal Hij opstaan.” 

De leerlingen begrepen er niets van. De betekenis van Jezus’ woorden bleef voor hen verborgen, en ze konden maar niet bevatten wat Hij had gezegd. 

(Lukas 18:31-34) 

Hoe duidelijk wil je het gezegd hebben? Op maar liefst drie manieren wordt het gezegd in de laatste zin hierboven. Driemaal wordt benadrukt dat de leerlingen níets kunnen met wat Jezus zojuist tegen hen gezegd heeft. Wat zei Jezus dan? Dat Hij zal gaan lijden en sterven in Jeruzalem. Die lijdensweg is voor de leerlingen een groot raadsel, niet te vatten. 

Zijn die leerlingen van toen zo anders dan wij nu? Natuurlijk is Jezus’ lijden en sterven voor ons geen onverwachte verrassing. Maar kunnen wij er echt in meekomen, dat Gods weg een weg is langs lijden, een weg langs het kruis? Ik heb graag een God die mij zegent. Die mij nu een fijn leven geeft, en straks als bonus ook nog het eeuwige leven. Maar dat Jezus een droeve dood gestorven is, en dat dat zelfs moest in Gods plan… Dat is lastiger. En dan zegt Jezus ook nog dat ieder die Hem volgt óók zijn kruis moet opnemen. Dit zijn ingewikkelde dingen! 

Wat opvalt, is dat Jezus zegt “wíj zijn nu op weg naar Jeruzalem”. Niet “Ik ga op weg”, maar “wij”. Zijn leerlingen gaan mee.  

Ik denk dat dit voor ons, leerlingen van vandaag, een belangrijke aanwijzing is. We leven in de Lijdenstijd. Dit is een tijd om mee te gaan met Jezus, hem in gedachten te volgen op zijn weg. Laten we dat ook doen! Voor je het weet is het weer Pasen, en heb je nauwelijks stilgestaan bij het lijden van de Heer.  

Ik wil u echt oproepen: gebruik de tijd tot Pasen goed. Ga in gedachten mee met Jezus, sta stil bij zijn lijden. Gebruik een dagboekje, een leesplan op de app, andere hulpmiddelen. Ga misschien vasten, van voedsel of alcohol of van sociale media. Hoe dan ook: ga méé naar Jeruzalem! Volg de Heer op zijn weg. 

  

Want hoe belangrijk is het, dat we vérder komen dan die niet-begrijpende leerlingen van toen. Dat we vérder komen dan een oppervlakkig geloof van ‘God houdt van je en alles komt goed’. Ja, het kómt goed! Maar niet langs de kortste weg. 

Hoe belangrijk is het, dat we vérder komen dan die leerlingen van toen. Dat we inleven hoe de Heer Jezus de diepte inging. Dóór ons mensen. Vóór ons mensen. Mét ons mensen en onze moeiten.  

Dat te zien gaat niet vanzelf. Néém er tijd voor, tot Pasen. Ga mee op weg: naar Jeruzalem, Getsemané, naar Golgotha. Nee, van nature wil niemand graag over zulke donkere dingen denken. Van nature kunnen we er ook niets van vatten. 

Maar weet je wat het belangrijkste is? De twaalf leerlingen gingen op weg, ze gingen mee met Jezus. Al begrepen ze niet goed wat er ging gebeuren, al zaten ze vol vragen. Ze gingen mee. Ze zagen het allemaal voor hun ogen gebeuren: de intocht, het laatste avondmaal, de gevangenneming, het kruis. En uiteindelijk kwam de Opstanding. Zo zagen ze hoe groot en diep Gods reddingsplan was, ook voor hen. Het heeft hun leven beslissend veranderd. 

Laten wij in deze tijd voor Pasen dan ook meegaan. In gedachten Jezus volgen, zijn weg overdenken elke dag. Nee, begrijpen zullen we het nooit helemaal. Maar wie zie hoe ver Hij ging, kan niet anders dan diep geraakt worden. Die zal niet dezelfde blijven. 

Een gezegende Lijdenstijd gewenst! 

Ds. Adriaan Molenaar