Overdenking

‘Als Christus niet is opgewekt, is uw geloof nutteloos en bent u nog een gevangen van uw zonden…  
Maar Christus ís werkelijk uit de dood opgewekt, als eerste van de gestorvenen!’ (1 Korinthe 15:17,20) 

Meestal is het met Kerst het drukste in de kerken. Wat is echter het grootste feest van de kerk? Niet Kerst, maar Pasen! Jezus’ opstanding uit de dood. Kerst is ook mooi, maar eigenlijk alleen maar een opmaat voor Pasen.  

Met het bovenstaande zult u het vast wel eens zijn, als u een beetje bekend bent in de kerk. Echter, speelt Pasen ook werkelijk die rol in ons geloofsleven? Bij een gereformeerde geloofsbeleving valt de nadruk in de praktijk vaak nogal sterk op Goede Vrijdag. Nee, niet op Kerst natuurlijk – alleen een kribbe is te weinig, dat beseffen we wel. Jezus ging van kribbe naar kruis! En dan draait dus alles om het kruis, waar de Heer de straf droeg voor onze zonden. Waar Hij verzoening bracht door zijn dood. Dan zou je als vanzelf het volgende verwachten in de tekst hierboven: ‘als Christus niet is gestorven, is uw geloof nutteloos en bent u nog een gevangen van uw zonden’. Maar, opvallend, dat is nu net niet wat Paulus schrijft! Hij zegt ‘Als Christus niet is opgewekt…’. Zo is het: zonder Pasen, zonder de opstanding van de Heer, heb je nog niets. Dan was Jezus’ dood alleen een akelig einde. Pasen maakt pas het echte feest! 

Als we alle nadruk leggen op de verzoening aan het kruis, hangt Pasen er een beetje bij. Dan wordt de opstanding alleen het bewijs dat Jezus’ offer is aangenomen. Pasen is dan als het ware de handtekening onder de kwijtschelding Dan wordt de Paasvreugde daardoor eigenlijk opnieuw vreugde om wat we gebeurde op Goede Vrijdag.  

Echter, door heel de Bijbel heen staat de opstanding centraal op zichzelf. Pasen is het grote feest van ons geloof, niet zozeer Goede Vrijdag. En waarom? Jezus’ dood was het middel, en Pasen het doel. De straf moest worden gedragen, de zonde verzoend, zeker, maar met eerbied gezegd is dat vooral puinruimen. Het gáát om wat er met Pasen dan kan doorbreken: nieuw leven, uit God en met God. De Zon komt op! 

Allereerst is Pasen nieuw leven voor Jezus zelf natuurlijk, toen Hij opstond uit het graf. Hij is de Zon die opgaat. Maar Hij is de éérste, zegt de tekst hierboven. De eerste, niet de enige. Iedereen die bij de Heer hoort mag opgaan als een ster, opstaan in een nieuw leven. Je mag blij zijn, bloeien, vruchten gaan dragen, meer en meer vernieuwd worden door zijn Geest. Alles leeft op voor wie Pasen viert in geloof! 

Alle heilsfeiten, alle feesten zijn natuurlijk verbonden. Zonder de Geest van Pinksteren zal er geen groei, geen bloei zijn in je leven. Maar Pasen is het hoogtepunt. Dat de zon doorbreekt, dat de toekomst opengaat, dat niets Gods plannen stuit – en dat ik in dat alles meegenomen mag worden door geloof. Lente, leven, vernieuwing, toekomst – proef die woorden. Dat is Pasen! Jezus leeft en ik met Hem!. Nu al veranderen, elke dag een nieuwe kans, en eenmaal voor altijd bij God zijn. Een nieuwe hemel en aarde waar gerechtigheid woont. Zou je dan geen ‘halleluja!’ zingen met Pasen? 

Heer, ik prijs uw grote Naam. 
Heel mijn hart wil ik U geven. 
Want U bent de weg gegaan 
die mij redding bracht en leven. 
U daalde neer van uw troon 
om mens te zijn. 
Van de stal naar het kruis
droeg U mijn pijn; 
van het kruis naar het graf,
uit het graf weer opgestaan. 
Heer, ik prijs uw grote Naam! 

Ds. Adriaan Molenaar