Open Doors – Ontvoerd maar niet vergeten –

‘Hij geneest wie gebroken zijn en verzorgt hun diepe wonden.’ Ps 147:3.

Op het moment dat deze kopij geschreven wordt, geeft het bijbelrooster Matteüs 2:13-23 aan. In die tekst komt Rachel voor; de moeder van Israël die huilt om haar kinderen. Die werden bedreigd met de dood; in de tijd van Mozes en later toen Herodes het voor het zeggen had. Anno 2020 horen wij ook van levensbedreiging bijv. in de regio van Nigeria
Voorjaar 2014 werden 230 schoolmeisjes ontvoerd uit een internaat in Chibok. Ongeveer 100 meisjes zijn nog in handen van Boko Haramstrijders. Zij die terugkwamen hadden traumazorg nodig.

De moeders Yana en Hannatu missen hun dochters Saraku en Rifkatu. Dat gemis is zo heftig aanwezig dat het hun levenskracht ondermijnt. Ook moeder Deborah treurt om het gemis van twee dochters en een zoon.

Leah Sharibu werd in februari 2018 ontvoerd door strijders van deze terreurorganisatie. Ze hielden haar vast omdat ze weigerde haar geloof in Jezus Christus op te geven. Via een geluidsopname die publiciteit kreeg riep ze de regering op, medelijden met haar te hebben en werk te maken van haar vrijlating. Niet lang daarna kregen de ouders Nathan en Rebecca te horen dat Leah (16) de kans liep voor altijd slaaf te blijven van de terreurgroep.

Nathan en Rebecca, de ouders van Leah hebben grote behoefte aan steun. Ze weten nog steeds niet hoe het met Leah gaat en waar ze is.

Doe jij mee?

  1.  Bid jij mee dat de moeders kracht vinden voor de taken in hun gezin;
  2.  Dat de meisjes elkaar tot steun zijn en hun hoop en geloof niet verliezen;
  3.  Dat de regering blijft zoeken naar mogelijkheden om deze terreur die al 10 jaar gaande is, uit te bannen en slachtoffers te bevrijden;
  4.  Dat geloof en vertrouwen de ouders en hun dochters rust en moed geeft.

Een kaartje

Vanuit de Women to women-gebedsgroep zijn kaarten gestuurd om de ouders van Leah te bemoedigen.

Esther en Rebecca

Misschien herinner je je het levendige koppie van de Afrikaanse peuter Rebecca nog dat medio 2019 in het Open Doors-magazine stond? Mama Ester was uit handen van haar ontvoerders ontsnapt en kwam zwanger aan in haar dorp van herkomst. Ook zij kreeg traumazorg. Daardoor is ze in staat de zorg voor haar dochter Rebecca op zich te nemen. Dit is heel belangrijk, want het dorp accepteert dit Boko Haram-kind niet. Het komt er dus voor mama Esther op aan dat zij sterk genoeg is om met liefde de zorg voor en opvoeding van haar kind op zich te nemen. Dat geeft de kleine Rebecca kansen.

    5.   Dank voor het herstel van levenskracht in het leven van mama Esther en dat die
ten goede komt aan dochtertje Rebecca.

Namens de werkgroep, Janny Hekman

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s